දිළිඳු ආර්ථීකය තුළ අවුරුදු ප්‍රිීතිය අහිමි ඔව්හු — මෙලනි මානෙල් පෙරේරා

 

“සූර්යා මීන රාශීයෙන් මේඝ රාශීයට පැමිණීමේ මංගල්‍යය, සිංහල-දෙමළ අලුත් අවුරුද්ද ප්‍රීතියෙන් සමරන්න අපිට හැකියාවක් නැහැ. පසුගිය වසරවලට වඩා මේ වසර හරිම අමාරුයි. දිනපතා නිසි ආදායමක් නැහැ. ඒ නිසා කිසිම අලුත් ඇඳුමක් , ආහාරයක් මිල දි ගන්න අපහසුයි. ඒ නිසා මේ අලුත් අවුරුදු උදාව දුප්පත් අපට නෙවෙයි කියල තමා කියන්න වෙන්නේ” යැයි දෛනික ආදායම් උපයන ඇතැම් සිංහල – දෙමළ පුද්ගලයින්  ගේ අදහස විය.

 
ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවත්වන බහුතර ජනතාව ආර්ථීක පීඩනයකට මුහුණ දෙමින් සිටින අවධියක උදාවන සිංහල දෙමළ අලුත් අවුරුද්ද මීට වසර කිහිපයකට ඉහත දී සැමරූ ආකාරයෙන් සරුසාරව සහ ප්‍රීතිමත්ව සැමරීමට නොහැකි වන සේ සමාජ , ආර්ථීක බලපෑම තදින් ම පහර ගසන බව අඩු ආදායම් ලාභීන් ප්‍රකාශ  කළහ.   
 
“වසර පුරාම හමිබකරන දෙයින් අමාරුවෙන් හරි ටික ටික ඉතිරි කරගන්නවා අප්‍රේල් මාසේ අලුත් අවුරුද්ද සමරන්න. ඒත් කොවීඩ් උවදුරෙන් පස්සේ ටික ටික ආදායම හීන වෙිගෙන ගියා මිසක් සුගතියක් උනේ නැහැ.  බලාපොරොත්තු දවසින් දවස මැකී ගියා මිසක් කිසිම සැනසීමක් ලැබුණේ නැහැ. මේ අවුරුද්ද ඔක්කෝටම හරියන්න නැත්තටම නැතිවුණා.” යැයි කොළඹ කොටුව පදිකවේදිකාවේ පළතුරු වෙළෙඳාමෙි නිරත සුලු වෙළඳුන් කිහිප දෙනෙකු ම මෝජෝ පුවත් වෙත ප්‍රකාශ කළහ.
 
පාසැල් වියේ පසුවන ගැහැණු දරුවන් තිදෙනෙකුගේ පියෙකු වන සරණපාල දිනපතා පාන්දර 5.00 ට හෝමාගම සිට බසයෙන් කොළඹ කොටුවට පැමිණ පළතුරු තොග කඩයෙන් දොඩමි පෙට්ටි දෙකක් ගෙන එය පදිකයේ තබාගෙන අලෙවි කරන පුද්ගලයෙකි. අතීතයේදී එවැනි පළතුරු පෙට්ටි 4ක් ම එක් දිනකදී අලෙවි කර හවස 4.00 ට කොළඹින් පිටත් වුණේ රුපියල් 3000 – 4000 ක් හිමිකරගෙනය.
 

එහෙත් අද, පළතුරු පෙට්ටි එකහාමාරක් අලෙවිකර ගැනීමට උගුර ලේ රස වන තුරු කෑගසන්නට සිදුවී ඇති බවත් , දවස අවසානයේ රුපියල් 1000.00ක් රැගෙන ගෙදර යන්නට සිදුව ඇති බවත් ප්‍රකාශ කළේය.


“අපි පස් දෙනෙක් දිනක ජීවත් වෙලා, තුන්දෙනෙක් පාසැල් යවලා, තව අවුරුදු කන්න කෝ සල්ලි ? බඩු මිළ අහස උසට ගිහිං තියෙද්දී අපිට මොන අවුරුදුද” යැයි සරණපාල ඉතාම වේදනාවෙන් යුතුව කීවේය.

“මං වගේ මේ පේමන්ට් එකේ සිය ගණනක් ඉන්නවා. අපිට හැමදාම ඉතුරු වෙන්නේ දුක විතරයි”.   

 

වෙළඳුන්ට අනුව, “මෙම සිංහල හා දෙමළ අලුත් අවුරුද්ද තුළ බොහෝ මිනිසුන්ට වියදම් කිරීමට මුදල් නැත. මිනිස්සු ඇවිත් මිල ගණන් අහලා ආපහු යනවා. ඒ වගේම අපිටත් බැහැ මිල අඩු කරන්න. අපි ජීවත් වෙන්නේ මේ වෙළඳාමෙන්”. 
 
පිටකොටුව රසකැවිළි වෙළෙන්දෙකු ප්‍රකාශ කළේ මෙවැනි කථාවකි, “කැවුමක් 60යි, මුං කැවුමක් 60යි, අතිරස 60යි, ආස්මියක් 130, කොකිස් 10ක් 300යි, මේ ගානට විකුණන්නේ නැතිව අපිට වෙළඳාම කරන්න බැහැ. දුකයි මිනිස්සු ගාණ අහලා හැරිලා යනවා. ඉස්සර කැවුමි මුං කැවිම් කන්නේ 5-6 ක් , නමුත් දැන් කන්න පුලුවන් එක පාරයි. පවුලක හය හත්දෙනෙක් ඉන්නවානම් කොහොම කරන්නද  කියලා තේරේන්නේ නැහැ”.
 

“දෙමවිපියෝ එක්ක එන චූටි ළමයි කැවිළි දිහා බලලා අඩ අඩ යනවා කැවිළි වල මිල අහලා අම්මලා තාත්තලා හැරිලා යනකොට. ඉස්සර, ඒ කියන්නේ දැනට අවුරුදු 3,4 කට එහා අද දවස වෙනකොට සැලකිය යුතු ආදායමක් හිමිවෙලා තියෙනවා. නමුත්, අද දවසට තාම මාගේ ආදායම වෙලා තියෙන්නේ රුපියල් 1000ක් විතරයි. ඊයේ කැවුම් ගෙනාවා ඊයේත් ලැබුණේ රුපියල් 1000යි” යැයි ජාඇල පොදු වෙළෙඳ සැලේ රසකැවිලි අලෙවි කරන වසය අවු 60ක් වන මේබල් ෆිලීෂියා කීවෙිය.

නඩරාසා රාසමනි වයස අවුරුදු 45ක ත්‍රී රෝදරථ රියදුරෙකු වන අතර, ඔහුට කුඩා දරුවන් දෙදෙනෙක් සිටිති. සිය වයෝවෘද්ද මවත් , පියාත් බිරිඳත් දරු දෙදෙනාත් සමග වත්තල ප්‍රදේශයේ කුලී නිවෙසක ජිවත් වෙති. වෙනදා මෙන් ත්‍රී රෝද රථ රැකියාව සාර්ථක නොමැති බව පැවසූ ඔහු දිනපතා උදැසන 6.00 වන විට වත්තල පිහිටි හේමාස් නැමති පුද්ගලීක රෝහල ආසන්නයේ සිය ත්‍රී රෝද රථය නවත්වා ගෙන පෙරවරු 8.30 තෙක් රැකියා සඳහා යන අය වෙත උදැසන ආහාරය අලෙවි කරයි.


සිය බිරිඳ සමග එකතුව එවැනි සුලු ව්‍යාපාරයක් සිදුකළ ද, මාසය ගතකරන්නේ ඉතාම දුක් කම්කටොලු සමගින් යැයි පැවසූ නඩරාසා , අවුරුදු උදාව ගැන එච්චර ගෙදර කථාකරන්නේ නැහැ යැයි කීවෙිය.” පොඩි ළමයිට අවුරුදුවලට රසකැවිලි, අලුත් ඇදූම් තෑගී අරන් දෙන්න අපිට හැකියාවක් නැහැ. අම්මලාට තාත්තලාට තෑගි අරන් දෙන්න හැකියාවක් නැහැ. ණය අරගෙන ඒවා කරන්න අපි දෙන්නම කැමති නැහැ. ඒ නිසා මම යි බිරිඳයි දුකෙන් යුතුව අවුරුද්ද අමතක කරලා ඉන්නවා” යැයි නඩරාසා පහත් හඩින් කීවේය. 

සිංහල දෙමළ අලුත් අවුරුද්ද කියන්නේ හැම දෙනාම ප්‍රීතියෙන් යුතුව ගතකරන ජාතික උත්සවයක් වුනත් අපි වැනි දරීද්‍රතාවයෙන් යුතු මිනිස්සුන්ට ඒ අවුරුදු ප්‍රීතිය නැතිව ගොස් තිබීම කණගාටුවට කාරණයක්. උපරිම ප්‍රීතිය භුක්ති විඳින මිනිස්සුත් ඉන්නවා. ඒ ප්‍රීතිය අපිටත් භුක්තිවිඳින්න පුලුවන් ආකාරයක් ඇතිකිරීම රටේ වගකියන පුද්ගලයින් දැනගත යුතු යැයි යන ආකල්පයෙන් ඔවුන් පසුවෙති. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *